Time to read: 2 minutes

Ένα ταξίδι στη σιωπή και τη δύναμη της φύσης, εκεί όπου ο χρόνος σταματά και η ζωή κυλά χωρίς σενάριο.

Δεν ήξερα τι να περιμένω όταν έκλεισα θέση για το σαφάρι στο Nyerere National Park. Είχα ακούσει για το Σερενγκέτι, είχα δει ντοκιμαντέρ, αλλά το Nyerere; Άγνωστο. Και ίσως αυτό να ήταν το πρώτο σημάδι ότι κάτι σπουδαίο με περίμενε.

Με έκταση σχεδόν 31.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το Nyerere είναι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Αφρικής. Στέκει ήσυχο, αυθεντικό, ανέγγιχτο, σαν ένας τόπος που δεν χρειάζεται κοινό. Μόνο σεβασμό. Πήρε το όνομά του από τον Julius Nyerere, τον ιδρυτή και πρώτο πρόεδρο της Τανζανίας, έναν άνθρωπο που πίστευε ότι η ελευθερία είναι πρώτα απ’ όλα μέσα μας.

Και η αλήθεια είναι πως στο Nyerere ένιωσα ελεύθερη. Εκεί η φύση γράφει το σενάριο. Εσύ απλώς πατάς pause στη ζωή σου και παρακολουθείς. Χωρίς φίλτρα, χωρίς πρόβες, χωρίς checklists.

Δεν υπάρχει πρόγραμμα. Υπάρχει ροή. Ξεκινάς το σαφάρι και όλα γίνονται αληθινά – ελέφαντες μπροστά σου, λιοντάρια που σηκώνουν αγέρωχα το βλέμμα, καμηλοπαρδάλεις που κινούνται αθόρυβα, με χάρη που δεν περιγράφεται. Και αν είσαι τυχερός/ή – και κάπως “παρών” σε αυτό που ζεις – ίσως δεις τους σπάνιους αφρικανικούς αγριόσκυλους. Δεν ξέρω γιατί, αλλά το βλέμμα τους μένει μέσα σου.

Και μετά… έρχεται το τοπίο. Το φως. Οι σιωπές. Το ποτάμι – ο Rufiji – με ιπποπόταμους να ανασηκώνουν το κεφάλι μέσα από το νερό, κροκόδειλους να λιάζονται ακίνητοι σαν πέτρα στις όχθες, πουλιά να πετούν χαμηλά και αθόρυβα, σαν σκέψεις που περνούν. Μια κινηματογραφική σκηνή, αλλά χωρίς σκηνοθέτη. Μόνο ζωή.

Πήγα Αύγουστο – ξηρή περίοδος. Όλα συγκλίνουν στο νερό. Και μαζί τους, κι εσύ. Όχι για να δεις, αλλά για να συνδεθείς. Ο καιρός τέλειος – φως διάφανο, ζέστη γλυκιά, καμία βιασύνη.

Και μετά από όλα αυτά, έρχεται η ανθρώπινη επαφή. Οι Maasai. Ένα βλέμμα, ένας χορός, μια κουβέντα που ξεπερνάει τις λέξεις. Ζουν κοντά στη γη, μακριά από φωνές, με σεβασμό στη φύση και μεταξύ τους. Δεν ένιωσα ποτέ τουρίστρια. Ένιωσα φιλοξενούμενη σε κάτι μεγαλύτερο από μένα.

Δεν ξέρω αν το Nyerere θα σου αλλάξει τη ζωή. Δεν το υπόσχεται. Αλλά ίσως σε κάνει να δεις αλλιώς τα πράγματα. Τη σιωπή. Τη φύση. Τον εαυτό σου.

Και αυτό, ίσως να είναι αρκετό.